Malnütrisyon-KADIN HASTALIKLARI VE KADINLARA ÖNERİLER -BİLGİMCE Eğitim ve Kültür Platformu

Malnütrisyon

 

Malnutrisyon, büyüme ve gelişme için gerekli olan bir ya da daha fazla besin öğesinin vücut dengesini bozacak şekilde yetersiz veya dengesiz alınması durumunda ortaya çıkan klinik ve izlenmesi gereken bir durumdur.

Protein enerji malnütrisyonu (PEM), Dünya Sağlık Örgütünün tanımına göre, ? her birinin besideki eksiklik derecesi değişebilmekle birlikte, gerek proteinden gerekse enerjiden fakir bir beslenme biçimi sonucu oluşan, en fazla süt çocukları ve küçük çocuklarda rastlanan, sık olarak enfeksiyonlarında eşlik ettiği bir patolojik sendromlar grubudur.

Protein enerji malnütrisyonu gelişmekte olan ülkelerin en yaygın sağlık sorunlarından biridir ve daha çok 6 ay ile 5 yaş arasındaki çocukları etkilemektedir.dünya sağlık örgütünün raporlarına göre halen dünyada 300-500 milyon kişi yeterli besin alamamakta, 1.5 milyar insan da dengeli beslenmekten yoksundur.

Sosyo ekonomik düzeyi düşük ve eğitim hizmetlerinden yararlanamayan toplumlarda, pahalı oldukları için proteinden zengin gıdaların tüketimi azalmaktadır. Bu koşullarda temiz içme suyu bile sağlanamadığından, başta bağırsak enfeksiyonları olmak üzere bulaşıcı hastalıkların sıklığı artmaktadır. Bu da beslenme bozukluğunun ağırlaşmasına neden olmaktadır.

Ağır pem formları çocukluk yaş grubunda % 2-3 oranında görülebilir.

Toplumumuzun sosyoekonomik düzeyi düşük bölümünü etkileyen yetersiz ve dengesiz beslenme halen ülkemiz için önemini etkilemektedir.  Türkiye de beş yaş altı çocukların %10? unda malnütrisyon geliştiği bildirilmektedir. Yapılan diğer bir araştırmada ise güney doğu anadolu bölgesinde çocukların % 30?unda malnütrisyon geliştiği, ayrıca bu çocuklarda % 3 oranında ağır tip malnütrisyon olduğu saptanmıştır.

Dünyada her yıl milyonlarca çocuk malnütrisyon enfeksiyon kısır döngüsü nedeni ile ölmektedir. Bu nedenle beslenme bozukluklarının önlenmesi ile morbidite oranları belirgin olarak azaltılabilir.

MALNÜTRİSYONUN NEDENLERİ

Enerji ve besin öğelerinin yeterince tüketilmemesi

       Gelir azlığı

Elzem besinlerin pahalı olması

 Çocuklara verilecek besinler konusunda bilgisizlik

Çevre sağlığı koşullarının yetersizliği

Enfeksiyonların yaygınlığı

Tekrarlayan enfeksiyonlar(besin tüketimi, sindirim ve emilim azalır, kayıplar artar)

Beslenme ile ilgili sosyo kültürel etmenler

 Emzirme süresi

Ek besinlere erken/ geç başlama

Ne zaman hangi besinlerin verileceğinin bilinmemesi

İnançlar ve alışkanlıklar

Doğuştan veya sonrada gelişen hastalıklar

Malabsorbsiyon

O2 kullanımında yetersizlikler( doğumsal kalp hastalığı)

Metabolızma bozukluğu hastalıkları

RİSK FAKTÖRLERİ

1.    TEMEL NEDENLER

Besin öğelerinin nitelik ya da nicelik olarak yetersizliği

Kusma ve ishaller

Enfeksiyon ve parasitozlar

Düşük sosyoekonomik düzey

2.    HAZIRLAYICI NEDENLER

Preterm doğum, düşük doğum ağırlığı, doğum travması

Sindirim sisteminin yapısal bozuklukları( örneğin; damak, dudak yarığı)

Kalp, dolaşım, böbrek, sinir sisteminin kronik hastalıkları, mental retardasyon

Metabolik ve endokrin hastalıklar( örneğin diyabet)

Diğer hastalıklar( örneğin; çölyak, KF, malign hastalıklar)

PEM? İN ETİYOLOJİSİ

Malnütrisyonun oluşumunda rolü olan etmenler

Beslenme konusunda yanlış bilgi ve alışkanlıklar,

 Kusma ve ishaller

Çocuğun cinsiyeti

Aile tipi

Ailedeki kişi sayısı

Anne ve babanın eğitim durumu

Anne yaşı

Annenin doğum aralığı

Yaşayan kardeş sayısı

Ölen kardeş sayısı

Çocuğun istenmemesi

Enfeksiyon hastalıklar

PEM? İN(protein-enerji malnutrisyonu) SINIFLANDIRILMASI

Tanı; vücut ağırlığı, antropometrik ölçüler ve aralarındaki ilişkiler malnütrisyon tanısına yardımcıdır.PEM, dğişik otoritelere ve ölçütlere göre farklı şekillerde sınıflandırılır.

Hafif PEM

Orta PEM

Ağır PEM

Marasmus

Kwashiorkor

Marasmik kwashiorkor

Gomez? in PEM sınıflandırması

Vücut ağırlığı ölçülerine dayanan ve oldukça sık kullanılan bir sınıflamadır. Ölçülen ağırlık aynı yaştaki beslenmesi iyi, sağlıklı bir çocuğun ki ile karşılaştırılır.                                                   

Yaşa göre ağırlık(%)=      Çocuğun ağırlığı /   Aynı yaştaki sağlıklı bir çocuğun ağırlığı X 100

Gomez sınıflamasına göre malnütrisyon düzeyleri

%90 - %100              :  Beslenme durumu normal

%75 - %89                : 1. derece (hafif) malnütrisyon

%60 - %74                : 2. derece (orta malnütrisyon

< %60                        : 3. derece (ağır) malnütrisyon

Gomez? in Welcome adaptasyonu(1972)

Klinik bulgularda ödem esas alınmıştır ve 2 kategori vardır.

Gomez? in Welcome adaptasyonu

Ödem yok                    yaşa göre ağırlık              ödem var

        Düşük kilolu, zayıf                  60 ? 80                         kwashiorkor

       Marasmus                              < 60                              marasmik ?   kwashiorkor

Waterlaw sınıflandırması

Bu sınıflandırmada yaşa göre boy ve boya göre ağırlık ölçütleri esas alınmıştır.

Yaşa göre boy(%) =  Çocuğun boyu/aynı yaştaki sağlıklı çocuğun boyu  x 100

Boya göre ağırlık(%) = Çocuğun ağırlığ/  Aynı yaş.  sağ. çocuğun ağırlığı   x 100                                                                                                                                                                                

Waterlaw sınıflaması ( 1976 )

Boya göre ağırlık                           derece                    yaşa göre boy

% 90 ve üstü                                   0(normal)                % 95 ve üstü

% 80 ? 89.9                                     1(hafif)                    % 90 ? 94.9

%70 ? 79.9                                      2(orta)                     % 85 ?85.9

%70 altı                                           3(ciddi)                   % 85 altı

WHO sınıflaması (1986)

Yaşa göre ağırlık (%)                                      durum

<70                                                                  Ağır PEM

70 - 80                                                              Orta

80 ?90                                                              Hafif

90 ? 110                                                           Normal

110 ? 120                                                         İyi beslenmiş

120 ve üstü                                                       Şişman, uzun


PEM? DE METABOLİK VE DOKU DEĞİŞİKLİKLERİ

Protein metabolizmasındaki değişikler

Lipid metabolizmasındaki dğişiklikler

Karbonhidrat metabolizmasındaki değişikler

Elektrolit metabolizmasındaki dğişikler

Su metabolizmasındaki değişikler

Pankreas değişiklikleri

Hormonal değişikler

 Gastrointestinal değişikler

Üriner sistem değişiklikleri

 Bağışıklık sistemi dğişiklikleri

Merkezi sistem değişiklikleri

PEM? DE KLİNİK BULGULAR

Marasmus

Kalori eksikliği ön plandadır. Ağırlık, yaşa göre ağırlık eğrilerinde ? 2 SD? nın altındadır ve belirgin  zayıflık bulguları vardır.

Marasmik hastalarda protein alımındaki yetersizliğe göre enerji alımındaki yetersizlik ön plandadır.

Deri altı yağ dokusunda belirgin azalma, vücut ısısında ve bazal metabolik hızda düşüklük, kas atrofisi, hipotoni beklenir. Karın şiş veya düzleşmiş olabilir.Yüz görünümü normal olabilir, ancak omuz, kol, kalça ve bacak kasları atrafiktir. Kostalar belirgindir. Kalçalar, göğüs ve karınla karşılaştırıldığında daha büyüktür. Kalça yağ dokusu kaybolduğu için  kalça ve baldırlarda çok sayıda deri kalıntısı görülür.

Kwashiorkor

Protein eksikliğinin enerji eksikliğinden daha ağır olduğu durumda gelişir. Hastada ödem, latarji, apati, saçlarda seyrelme, depigmentasyon, iştahsızlık, kusma, diyare ve koma ile ölüme kadar varabilen değişiklikler beklenir.

Marasmik kwashiorkor

Marasmuslu çocukta değişik derecede ödemin olması ile karakterizedir ve ciddi PEM? in en yaygın bulunan tipidir. Marasmus ve kwashiorkorun bulguları bir arada görülür. Yaşa göre ağırlık ölçülerine göre vücut ağırlığı sdandardın %60? ın altında iken ödemde vardır.

PEM? de ortak klinik bulgular şunlardır:

·       Ağırlık azalması

·       Boy uzamasında duraklama

bunlardan yalnızca ağırlık tek başına azalmışsa akut malnütrisyon, eğer boy da ağırlık ile birlikte azalma göstermiş ise kronik malnütrisyon sözkonusudur.

 Hipotermi

İnce tremor

Solukluk

Ödem ( hafif ? orta ? ağır )

Hepatomegali

Deride çeşitli lezyonlar

Saç değişiklikleri

Apati

Enfeksiyonlara duyarlılık

 Kanamaya eğilim

Hipoglisemi atakları

Vitamin, mineral, eser element eksiklikleri ( K, Na, Mg, Cu, Se, Zn, Vit A)

PEM çocuk ölümlerinin başlıca nedenlerinden biridir. Ağır PEM? de ölüm nedenleri:

Erken tedavi evresinde yüksek protein ve enerji içeren uygunsuz diyet uygulamaları

Ödemin diüretikle tedavisi

Tedavide akut evre ve rehabilitasyon evresi ayrımının yapılmaması

Yüksek doz A vitamini uygulanmaması

Erken demir desteği uygulanması

Enfeksiyonların uygun antibiyotikle tedavi edilmemesi

Yüksek sodyum içerikli oral veya intravenöz sıvı tedavisi

Besin alımının monitorize edilmemesi

Gece beslenmeme

 Hipoterminin engellenememesi

Hastaneye yatan malnütrisyonlu çocukların değerlendirilmesi amacıyla yapılan bir çalışmada;

Gomez sınıflaması kullanılarak malnütrisyon derecesi; Waterlaw sınıflaması kullanılarak, çocukların akut veya kronik malnütrisyon yönünden değerlendirme yapıldı.

Tüm sınıflamalara göre değerlendirildiğinde malnütrisyonun en çok 6- 12 ay yaşları arasında görüldüğü saptandı.

Malnütrisyona eşlik eden koplikasyonlar değerlendirildiğinde ; anemi % 75 oranı ile ilk sırada yer almaktadır.anemiden sonra en sık saptanan komplikasyonu % 53 ile enfeksiyonlar oluşturmaktardadır. Gastroenterit %21, dehitratasyon % 21, cilt lezyonları % 15 oranında saptanmıştır.

Yapılan başka bir çalışmada;

Çalışma 25(15 kwashiorkor, 10 marasmus) malnnütrisyonlu ve 18 sağlıklı çocuk arasında yapıldı. Protein enerji malnutrisyonlu çocuklarda serum total protein, albumin, tümör nekrozis faktör-alfa ve interlökin- 6düzeylerine bakıldı.

Serum total protein kwashiorkorlu grupta marasmik ve kontrol grubuna göre anlamlı bir şekilde daha düşük bulundu.

Tümör nekrozis faktör alfa düzeyi gruplar arasında farklılık göstermemiştir.

İnterlökin 6 seviyesi ise marasmuslu ve kwashiorkorlu grupta kontrol grubuna göre daha düşük bulunmuştur.

PEM? de ağırlığının puanlandırılması ( McLoren 1967)

Belirti                                                                                                                                                                           Puan

Ödem                                                                                                   3

Dermatit                                                                                               2

Ödem + Dermetit                                                                                 6

Saç değişiklikleri                                                                                  1

Hepatomegali                                                                                      1

Serum Albumin ( veya total protein g/ dl )

<1.00                                   < 3.25                                                          7

1.0 ? 1.45                          3.25 ? 3.99                                                       6

1.50 ? 1.99                        4.00 ? 4.74                                                       5

2.00 ?2.49                         4.75 ? 5.4                                                        4

2.50           ? 2.99      5.50 ? 6.24                                                               3

3.00 ? 3.49          6.25 ? 6.69                                                                     2

3.50 ? 3.99          7.00 ? 7.74                                                                     1

>4.00                   >7.75                                                                          0

toplam puan: 0 ?3 arası        Marasmus ( beklenen ağırlığın % 67.5 veya daha azına sahip)

4 ? 8 arası        marasmik kwashiorkor ( beklenen ağırlığın % 67.5 veya daha azına sahip)

9 ? 15               Kwashiorkor ( beklenen ağırlığın % 67.5 veya daha azına sahip)

PEM? İN TANISI

Hastanın öyküsü.

Beslenme durumunun değerlendirilmesinde beslenme öyküsünün alınması esastır. Öğrenilmesi gereken noktalar:

Son kilo değişikliği ve bu değişikliğin oluş süresi

Diyetteki farklılıklar

GI sistem yakınmaları

Son zamanlarda fark edilen işlevsel kapasite dğişiklikleri

Kronik veya akut hastalık durumları( DM, HT; tiroid gibi hastalıklar)

Kemo terapi ve karsinoma öyküsü

Kronik alışkanlıklar( ilaç, vs.)

FİZİK MUAYENE

Antropometrik ölçümler ve değerlendirme

Doğum ağırlığı: doğum ağırlığı, bebeğin anne karnındaki beslenmesi ile ilgilidir. Düşük doğum ağırlığı sıklığının fazla olması, toplum sağlığı açısından; annelerin beslenmesinin kötü olması, sık aralıklarla gebe kalması, fetüsdeki doğumsal malformasyonlar, genetik hastalıklar gibi nedenlerle olmaktadır.

Vücut ağırlığı: doğumdan sonra vücut ağırlığının değerlendirilmesi yaşa ve boya göre yapılmaktadır. Yaşa göre ağırlık ölçütü, çocuğun aynı cinsiyetteki yaşıtlarına göre durumunun değerlendirilmesinde kullanılır. Büyümenin izlenmesinde iyi bir ölçüttür. Yaşına göre olması gereken ağırlığın % 10 ?15 kaybı hafif, % 25 ? 40 kaybı orta, +,% 40? tan daha fazla kayıp ise ağır malnütrisyonu belirler.

Boy uzunluğu: boy uzunluğu da yaşa göre boy ölçütü ile değerlendirilmektedir. Bir çocuğun yaşıtlarına göre bodur olarak ölçülmesi, sık geçirilmiş enfeksiyonları ve geçmişte yaşanan bir malnütrisyonu ifade etmektedir. Beslenme yetersizliğinden ağırlık kadar etkilenmez ancak kronik hallerde etkilenir.

Üst orta kol çevresi: beş yaş altı çocuklar arasında altı aydan büyük olanlar için ölçülmektedir; 11 cm altı ağır malnütrisyon, 11 ? 12.5 cm ise orta derece malnütrisyon olarak tanımlanır.

Göğüs çevresi baş çevresi oranı: baş çevresinin göğüs çevresine oranı 1 olmalıdır. 1? den küçükse beslenme yetersizliği ve gelişme geriliği vardır.

Biyokimyasal bulgular:

Serum total proteini, albumin / globulin

Serum transferrin, Hb, hematokrit

Serum vitamin A düzeyi serum Zn, Cu, Cr düzeyleri

Serum amino asit oranı

malnutrisyonlu çocuklarda serum leptin, lipid, protein düzeyleri ve antropometrik ölçülerin değerlendirilmesi için yapılan bir çalışmada;

çalışmaya malnutrisyon tanısı ile izlenen36 çocuk, kontrol amaçlı ise 30 çocuk katıldı. Malnutrisyonlu çocukların 21? i marasmus, 15? i kwashiorkordu.

Beklenildiği şekilde PEM tanısı alan çocukların antropometrik ölçüleri, kontrol grubuna göre düşük bulunmuş.

Serum leptin düzeyeri kontrol grubuna göre marasmuslu ve kwashiorkorlu çocuklarda belirgin olarak düşük idi( sırayla, 6.82, 2.09,2.27ng/ml). Ancak marasmus ile kwashiorkorlu çocuklar arasında belirgin bir fark bulunamamış.serum trigliserit ve VLDL düzeyleri kontrol grubuna göre malnütrisyonlu çocuklarda düşük, en düşük düzey ise marasmuslu çocuklarda bulunmuş. Ayrıca marasmuslu ve kwashiorkorlu çocuklarda serum kolesterol düzeyleri kontrol grubuna göre düşük olduğu saptanmış

Malnütrisyonlu çocuklarda serum leptin düzeyinin metabolik dengeyi göstermede önemli bir sinyal olduğu, birçok antropometrik ve biyokimyasal parametre ile uyum göstermesi nedeni ile beslenme durumunun belirlenmesinde kullanılabileceği sonucuna varılmış

Malnütrisyon tedavisinde izlenecek adımlar:

1.    Malnütrisyonun derecesi saptanır.

2.    Klinik bulgulara göre sınıflandırılır: kwashiorkor, marasmus, marasmik kwashiorkor.

3.    PEM?e eşlik eden komplikasyonlar değerlendirilir( gastroenteritler, dehitratasyon, enfeksiyonlar, hipoglisemi, hipotermi, anemi, a vitaminozlar).

4.    Hikayesi alınır;

Daha önce aldığı sıvı ve besin tüketimi

Kusma ve diyarenin varlığı, süresi, görülme sıklığı

Ateş, solunum güçlüğü

İdrar miktarı

İştah durumu

Çevre ile iletişimi(dalgınlık, mental durumu)

Geçirmiş olduğu enfeksiyonlar

İştah kaybının olup olmadığı sorulur

Hafif ve Orta PEM? de Tedavi:

Varsa dehidratasyonu düzeltilir

Yoksa veya dehidratasyon düzeldikten sonra enerji ve besin öğeleri olması gereken ağırlık üzerinden miktarı hesaplanır( kısıtlama yapılmaz)

İshal varsa besin türüne dikkat edilir.

Bebekse ve emmeye devam ediyorsa her istediğinde emzirilmeli

Çocuğun yaşına uygun besinlerin doğru ve hijyenik koşullarda hazırlanarak, yeterli miktarlarda verilmesi önemlidir.

Tedavinin ana ilkesi çocuğun yaşına ve durumuna uygun  yeterli miktarda protein ve enerjinin verilmesine dayanır

Ağır PEM? de Tedavi

Hastaya az miktarlardan başlayıp uygun koşullarda hazırlanmış, ayına ve yaşına uygun beslenme programı, yavaş yavaş arttırılarak sunulmalıdır.

Başlangıçta enerji ve proteindüşük verilir, sonra arttırılır.

Başlangıçta günde 10 ?12 kez, sonra 6 ? 8 kez beslenir.

Diğer mikro besin öğeleri ve vitaminler de birlikte verilmeli.

Enerji, protein ve sıvı miktarı çocuğun şu andaki ağırlığına göre hesaplanmalı

Malnütrisyonlu hastaya beslenme tedavisi başlama döneminde önerilen protein ve enerji miktarları

Enerji                                   Protein

1.    gün                                 70 ? 80kkal/kg                     1 g/kg(kilogram başına 1 gram protein olarak protein gereksinmesi ayarlanır

2.    ? 3 gün                            aynen                                    aynen

4 gün                                    100 ? 120 kkal/kg                    1,5 g/kg

        5 gün                                     120 kkal/kg                              1,5 g/kg

6 gün                                    150 kkal/kg                              2 ? 3 g/kg

7 gün                                     aynen                                       aynen

8 gün                                    175 kkal/ kg                             2,5 ? 3 g/kg

9 gün                                    200 kkal/kg                              3 ? 3,5 g/kg

10 gün                                  200 ? 250 kkal/ kg                   4 ? 4,5 g/kg

KORUNMA

Gebelik izleminin düzenli yapılması ve anne sütünün önemi konusunda eğitim verilmesi

Doğum sonrasında bebeğin anne yanına hemen verilmesi ve emzirmeye başlanması

Çocuk sağlığı izleminin düzenli olarak yapılması, izlemde büyüme eğrisinin değerlendirilmesi ve beslenme bilgilerinin verilmesi

Çocuğun ağırlığı yaşına göre henüz ? 2SD? nin altında olmasa bile, ağırlık eğrisinin aşağıya düşmesi durumunda beslenme danışmanlığı ve izlemin sıklaştırılması

Malnütrisyon açısından risk faktörlerine sahip çocukların daha sık izlenmesi ve beslenme danışmanlığına önem verilmesi gerekir