CUMHURIYET DÖNEMI EDEBIYATI-2-LİSE EDEBİYAT KONU ANLATIMI-
Milli edebiyat, 1911 yilinda Selanik?te çikan ?Genç Kalemler? dergisinde Ömer Seyfettin?in ?Yeni Lisan? adli makalesinin yayimlanmasiyla baslar.
Özellikleri:
· Arapça ve Farsça dil bilgisi kurallari ile bazi istisnalar disinda bu kurala göre yapilmis tamlamalar kullanilmamalidir.
· A. Ve F. ile birlikte yabanci kelimeler Türkçedeki kullanimina göre degerlendirilmeli, Türkçe telaffuzlarina göre yazilip söylenmeli.
· A. Ve F.kelime yerine mümkün oldugunca Türkçe kelimeler kullanilmali ;ancak konusma diline girip yayginlasmis olanlar Türkçelesmis sayilarak kullanilmali.
· Türkiye Türkçesine ve öteki Türk lehçelerinden kelime alma yoluna gidilebilir.
· Istanbul halkinin günlük konusma dili esas alinmali.
· Terimler bilim ilgili oldugu için bilim dilinde killanilan A.ve F. terimlerin kullanimina devam edilmeli.
· Siirde daha çok bireysel konulara yönelen bu dönem sanatçilari, roman ve öyküde sosyal meselelere egilmisler; milliyetçilik düsüncesi, Kurtulus Savasi, gibi konulari ele almislardir. Konularin Istanbul disina çikarilmasi da bu dönemin belirgin özelliklerindendir.
· Sade Türkçe ve hece vezninin kullanildigi bir edebiyat akimidir.
· Milli Edebiyat Sanatçilari:
Mehmet Emin Yurdakul
Ziya Gökalp
Ali Canip Yöntem
Ömer Seyfettin
Mehmet Fuat Köprülü
Ahmet Hikmet Müftüoglu?
· Milli Edebiyat Akimindan Etkilenen Sanatçilar:
Yakup Kadri Karaosmanoglu
Halide Edip Adivar
Resat Nuri Güntekin
Refik Halit Karay
Falih Rifki Atay
BES HECECILER
Özellikleri:
· Siirlerinde Anadolu?yu coskulu bir dille anlattilar.
· Milli Edebiyatin ölçü, biçim ve nazim sekillerini benimsemis, o dogrultuda eserler vermislerdir.
· Dize kümelerinde dörtlüklere bagli kalmayip yeni biçimler aramislardir.
· Ilk siirlerinde aruzu kullanan Bes Hececiler siire I. Dünya Savasi ve Milli Mücadele döneminde baslamislardir.
· Siirde sade ve özentisiz olmayi tercih etmisler, eserlerinde konusma dilini kullanmislardir.
· Gerçekçi olmak istemisler ancak hemen hepsi romantizme sürüklenmistir.
· Bes Hececiler:
Faruk Nafiz Çamlibel
Enis Behiç Koryürek
Halit Fahri Ozansoy
Orhan Seyfi Orhon
Yusuf Ziya Ortaç
GARIP AKIMI (I. YENI)
· 1941?de Orhan Veli Kanik, Oktay Rifat ve Melih Cevdet birlikte yayimladiklari Garip adli siir kitabinin önsözünde bu akimin ilkelerini ortaya koydular.
Özellikleri:
· Siirde ölçüyü birakip serbest siir yazma yoluna gittiler.
· Uyagi siir için gerekli olmaktan çikardilar.
· Her seyi siirin konusu haline getirdiler. Böylece sairane duygular siirden uzaklastirdilar.
· Her türlü sözcügün siirde kullanilmasini savundular, böylece gündelik küçük sorunlar, halktan kisiler, sokak? siire girdi.
· Siirde bütün güzelligini benimsediler.
· Siirin düsünce ve zekadan güç alarak yasama sevincini anlatmasi gerektigini söylediler.
· Dilin sanatlardan arindirilmis olarak dogal biçimde kullanilmasi gerektigini savundular.
· Siirde toplumsal aksakliklari elestirdiler.
· Siirde mizaha yer verdiler.
IKINCI YENI
Özellikleri:
· Orhan Veli arkadaslarinin yalin anlatimina tepki olarak dogmustur.
· II. Yeni siirimizde çok uzun soluklu olmasa, genis bir okuyucu kitlesi bulamasa da Türk siirine yeni boyutlar getirmistir.
· ?siir için siir? anlayisiyla hareket etmisler; erdem, ahlak, toplum ve gerçek gibi konularin siirin disinda tutulmasi gerektigini savunmuslardir.
· Onlara göre anlamli olmak siir için önemli degildir.
· II. Yeni?ye göre siir bir öykü anlatma araci degildir. Öteki edebi türlerden kesin çizgilerle ayrilmalidir. Bu yüzden konuyu ve olayi siirden atmislardir.
· Esya, görünüm ve insani gerçeküstücülükten daha asiri bir soyutlama ile anlatmayi amaç edinmislerdir.
· Onlara göre siirde ahenk, ölçü ve uyakla degil; musiki ve anlatim zenginligi ile saglanmalidir.
II. Yeni Sanatçilari:
Sezai Karakoç
Edip Cansever
Turgut Uyar
Ilhan Berk
Cemal Süreya
Ece Ayhan
20.YÜZYIL TÜRK EDEBIYATINDA BAGIMSIZ SANATÇILAR
Milli Edebiyatçilarla ayni dönemde yasadigi halde bu akima bagli olmayan sanatçilar sunlardir:
Ahmet Hasim
Hüseyin Rahmi Gürpinar
Mehmet Akif Ersoy
Yahya Kemal Beyatli
Ahmet Rasim
Riza Tevfik Bölükbasi
CUMHURIYET DÖNEMI TÜRK EDEBIYATI
Genel Özellikleri:
· Yazi diliyle konusma dili arasindaki fark ortadan kalkmis, dilde sadelesme çabalari araliksiz sürmüstür.
· Edebiyatimiz bu dönemde toplumcu bir karakter kazanmis, edebiyatta gerçekçi bir anlayis güdülmüstür.
· Aruzun yerini hece vezni almis, siirlerde de günlük konusma dili kullanilmistir.
· Siirin biçimce serbestlesmesi saglanmistir.
· Siir, roman, hikaye ve tiyatro gibi türler gelismis, bu türlerde basarili ürünler verilmistir.
· Istanbul disinda da pek çok edebiyatçi yetismistir.
· Öykü ve romanda toplumsal gerçekçilik egemin olmustur.
YEDI MESALECILER
· Bes Hececilerin gerçekçilik ve içtenlikten uzak siirlerine tepki olarak dogmustur.
· Girisimlerini ?canlilik, samimiyet ve sürekli yenilik? olarak özetlediler ancak bunu gerçeklestiremediler.
· Hece vezninden yola çiktilar, biçimde bir yenilik yapamadilar.
· Özde ise Verlaine, Mallerme, özellikle de Baudelarie gibi Fransiz ozanlarini örnek aldilar.
· Olaylari daha gerçekçi bir gözle, içten ve yeni bir ruhla anlatmak istediler.
· Konulari olabildigince genisletmeye çalistilar.
· Siirlerinde izlenimciligin tesiri görülür. (tablo gibi siir)
· Topluluk 1928?de Mesale Dergisi?nin kapanmasiyla dagildi.
· Yedi Mesaleciler:
Yasar Nabi Nayir
Ziya Osman Saba
Vasfi Mahir Kocatürk
Kenan Hulusi Koray
Sabri Esat Siyavusgil
Cevdet Kudret Solok
Muammer Lütfi Bahsi
TOPLUMSAL GERÇEKÇILER
Özellikleri:
· I. ve II. Yeni?ye tepki olarak ortaya çikmistir.
· Sosyal olaylara ve toplumsal meselelere yönelmislerdir.
· Eserlerinde köy hayatini ve köylülerin sorunlarini ele alan bu sanatçilar yurt gerçeklerini anlatmak gerektigini savunmuslardir.
· Özellikle hikaye ve roman türünde basarili olmuslardir.
Sanatçilari:
Nazim Hikmet
Rifat Ilgaz
Ahmet Arif
Kemal Tahir
Orhan Kemal?